Manevi Huzuru Bulmanın Yolu!..
Manevi Huzuru Bulmanın Yolu!..
Değerli Dostlar!
Bazen insan, kendi içinde taşıdığı ağırlığın farkına bile varmaz. Gün gelir, kalbi daralır, nefesi sıkışır ve içindeki huzur yerini sessiz bir sızıya bırakır. Bu sızı çoğu zaman dışarıdan gelmez; konuşamadığımız, yutkundukça biriken kelimelerden ve affedemediğimiz hatıralardan oluşur.
Modern dünyanın koşuşturmacası içinde, ruhumuzun fısıltılarını duymakta zorlanabiliyor, kalbimizin derinliklerindeki o sessiz yaraları görmezden gelebiliyoruz. Oysa ki manevi huzurun anahtarı, çoğu zaman dışarıda değil, kendi içimizde yaptığımız samimi bir hesaplaşmada gizlidir.
Affetmek, sadece başkalarına karşı bir lütuf değil, bizzat kendimize sunduğumuz en büyük hediye; zira kırgınlıkların ve öfkelerin prangasından kurtulduğumuzda, ruhumuz yeniden nefes almaya başlar. Bu, adeta kış uykusundan uyanan toprağın baharı karşılaması gibi, kalbimizin de umutla ve sevgiyle yeniden filizlenmesidir.
İnsanın kalbini en çok yoran, çoğu zaman hayatın zorlukları değil; içimizde biriken kırgınlık ve öfkelerdir. Affedemediğimiz bir söz, kabullenemediğimiz bir davranış, sessizce taşınan bir yük haline gelir ve ruhu sıkıştırır.
“Ey iman edenler! Size, meclislerde (başkalarına) yer açın denildiği zaman hemen yer açın ki, Allah da size (cennette) genişlik versin; kalkın denildiği zaman da hemen kalkın ki, Allah da içinizden iman edenlerin ve kendilerine ilim verilenlerin derecelerini yükseltsin. Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.” (Mücadele,11)
Öfkeyi içimizde büyütmek yerine sabır ve güzel davranışla karşılık vermek, sessiz yüklerden kurtulmanın anahtarıdır. Küçük bir kırgınlığı görmezden gelmek, bazen kalbin yükünü büyük ölçüde hafifletebilir.
Küçük bir iyilik, bazen tüm kırgınlıkları eritebilir.
Bazen kırgınlıklarımızı ifade etmek yerine kalbimize gömeriz. Bu, görünmez bir zehir gibidir; zamanla ruhu tüketir ve yaşam enerjisini azaltır. Affetmek, sadece karşı tarafı hoş görmek değil, kendi kalbimizi özgür bırakmaktır.
Hz. Peygamber (s.a.v) şöyle buyurmuştur:
“Mümin, müminin aynasıdır. Birbirini gözetir ve hatalarını düzeltir.” (Müslim, Birr ve Sıla 65)
Günün sonunda kendimizi affetmeye, başkalarını affetmeye ve kırgınlıkları bırakmaya davet edelim. Sessiz yükleri taşımak zorunda değiliz.
"Ya Rabbi, kalbimi daraltan kırgınlıkları kaldır, gönlüme huzur ve sevgi doldur." Amin.
Yorumlar
Yorum Gönder